Srebrna Góra

  Srebrna Góra położona jest w malowniczej dolinie, która oddziela Góry Sowie od Gór Bardzkich i  jest popularnym ośrodkiem turystycznym. Miejscowość leży na wysokości 400 metrów u podnóża, do ponad 600 m n.p.m. w górnej części miasta. 

    Srebrna Góra, żelazny most przerzucony nad dawną stacją kolejki Sowiogórskiej - Srebrna Góra Twierdza

  Srebrna Góra to dawna osada górnicza, związana z eksploatacją rudy srebra (1331 przywileje górnicze). W 1536 roku, osada Silberberg otrzymała prawa miejskie i herb. Najwyższym wzniesieniem Srebrnej Góry, jest Góra Warowna położona na wysokości 686 m. Na szczycie tej góry znajduje się rdzeń rozległego zespołu  fortecznego Twierdzy Srebrnogórskiej,  znanego głównie jako Fort Donjon. 

                              Srebrna Góra (Góra Warowna) dziedziniec fortu Donjon.

Twierdza Srebrnogórska jest główną atrakcją Srebrnej Góry,to najwyżej położona twierdza obronna w Europie,wraz z Twierdzami w Nysie, Kłodzku i Świdnicy miała strzec dostępu  do Kotliny Kłodzkiej. Powstała w latach 1765-1777, na polecenie króla pruskiego FryderykII i składała się z sześciu fortów.

                          Srebrna Góra - żołnierze w forcie Ostroróg w drugiej połowie XIX wieku.

Twierdza Srebrnogórska to jeden z najciekawszych obiektów architektury militarnej w Polsce i Europie znacznie większa od twierdzy kłodzkiej. Cztery tysiące robotników pracowało nieprzerwanie  przez 12 lat (1765 -1777) a koszt budowy to  blisko 1 700 000 talarów, była to suma na owe czasy astronomiczna.Załoga twierdzy,tylko raz w jej historii zmuszona została do obrony(1807) w czasie wojny z armia napoleońską.Pomimo ogromnych zniszczeń i spalenia całej miejscowości twierdza nigdy, nie została zdobyta.Twierdza Srebrnogórska była porównywana do umocnień Gibraltaru i zyskała nawet miano „śląskiego Gibraltaru”. 

 W forcie Donjon, znajduje się,  plenerowa wystawa broni ciężkiej z  okresu II Wojny Światowej. W czerwcu w Srebrnej Górze odbywa się festyn, połączony z rekonstrukcją bity o Srebrną Górę. Warto w tym czasie zarezerwować sobie wolny weekend i odwiedzić Twierdzę. Twierdze w Srebrnej Górze, warto zwiedzić nie tylko w czasie jej święta, na turystów czeka tu wiele atrakcji prze cały sezon. Kliknij tu... i poczuj klimat święta Twierdzy Srebrnogórskiej

                         Sowiogórskie Towarzystwo Historyczno - Krajoznawcze: Regiment Srebrna Góra

Podczas zwiedzania spotkać można  pruskiego piechura, który huknie z muszkietu - w  ramach zwiedzania można wziąć udział w pokazach ładowania karabinu strzałkowego, zobaczyć salwę armatnią, obejrzeć podziemne kazamaty.

                                          Srebrna Góra w  pierwszej połowie XX wieku

Dla amatorów sportów ekstremalnych przygotowany jest park linowy, dla pasjonatów hippiki najpiękniej w Polsce położony maneż, niemrawi mogą poruszać się lokalną kolejką Fortfan Ekspres, a aktywni mogą pieszo, rowerem i konno przemierzać sieć dobrze oznakowanych szlaków turystycznych.W Srebrnej Górze uwagę przykuwa ciekawa architektura małomiasteczkowej  zabytkowej zabudowy centrum miejscowości.

Sakralnym zabytkiem Srebrnej Góry jest dawny kościół ewangelicki (XVI w., przebudowany w XIX w.), kościół Św. Piotra i Pawła

W Srebrnej Górze warto  zobaczyć wyjątkowe wiadukty  kolejowe - pozostałość po przedwojennej Kolei Sowiogórskiej, której szczegółowy rys historyczny zamieszczony jest poniżej. Wiadukt Srebrnogórski (27 m wysokości) - to jeden z dwóch potężnych wiaduktów wybudowanych na odcinku Srebrna Góra Miasto - Srebrna Góra Twierdza.

Jest on bardzo łatwo dostępny - dojście pieszo około 5-10 minut minut od głównego górnego parkingu, do położonej z lewej strony (od Srebrnej Góry) leśnej drogi. Na Wiadukcie  Srebnogórskim (Katarzyny) można spotkać alpinistów doskonalących swoje umiejętności. Zjazd na linie z 30-metrowego wiaduktu kolejki zębatej to emocjonująca zabawa, stanowiąca wprowadzenie w techniki alpinistyczne, zajęcia w Srebrnej Górze prowadzone są  przez przeszkoloną kadrę na atestowanym sprzęcie. 

W Srebrnej Górze amatorzy górniczych  poszukiwań, minerałów, mogą  skorzystać z ciekawej propozycji,  jest to wyprawa,, Szlakiem dawnych kopalni srebra" . Celem wyprawy jest  poszukiwaniu rudy srebra, wyprawa jest prowadzona na tereny starej kopalni srebra "Sztolnia Samotnik"  i "Doliny Chłopiny", wyprawa daje  możliwość cofnięcia się w czasie do XIV - XVI wieku.Wyprawy organizowane są głównie porze wieczorowej.

W Srebrnej  Górze  znajduje się wspaniałe miejsce do wykonywania lotów na paralotni - dla wielu jest to nie tylko ulubione hobby ale również sens życia i jedna wielka podniebna przygoda. Startowisko leży na wysokości 540 m n.p.m. i wystawione jest na kierunki E-NE. Najlepsze warunki do latania występują wiosną i jesienią. Najlepszy czas do latania termicznego jest wtedy, kiedy wieje wiatr E z siłą ok. 3-5 m/s. Natomiast loty żaglowe najdłuższe są przy wietrze NE ok. 4-6 m/s.
Więcej informacji na stronie o zawodach i paralotniarstwie w Srebrnej Górze : www.ppsg.com.pl/

Srebrna Góra jest doskonałym miejscem na wycieczki rowerowe, piesze, rajdy konne, w lecie czynny jest basen odkryty u podnóża miasteczka. W czasie pobytu w tej historycznej miejscowości z niecodziennym klimatem, na każdym kroku czuje tu historie. Warto tu przyjechać i warto wracać, Srebrna Góra od kilku lat zmienia swoje oblicze  i już teraz można ją z powrotem nazwać prawdziwa perłą Gór Sowich.

                                                   Srebrna Góra dawniej........

                                     O historii Twierdzy Srebrnogórskiej

 Rozpiętość całego kompleksu Twierdzy Srebrnogórskiej wynosiła prawie 3 km. W obrębie fortyfikacji wydrążono 9 studni, z których najgłębsza, 84 metrowa usytuowana była na terenie Fortu Ostróg. Twierdzę uzbrojono rok po zakończeniu prac budowlanych w 1778 r. Do obrony warowni służyć miało 264 dział, haubic i moździerzy. 

                                       Widok na Fort Ostroróg od strony fortu Donżon. 

We wnętrzu twierdzy mogło przebywać około 4000 żołnierzy w 350 pomieszczeniach. Twierdza miała własny lazaret, piekarnię, browar i była samowystarczalna nawet na 6-8 miesięczne oblężenie. Największą jej wartością jest oryginalność i jednorodny charakter budowli obronnej pod względem tego typu rozwiązań technicznych. Twierdza w Srebrnej Górze stanowi zwarty i zintegrowany zespół forteczny, który bez większych zmian i modernizacji przetrwał do naszych czasów, co jest wyjątkiem i rzadkim przypadkiem w skali Polski i Europy. Donjon główny fort twierdzy, składał się z czterech cylindrycznych wież połączonych kurtynami, z której każda liczy sobie 30 m wysokości, przy 12 m. grubości murów u podstawy.W Donjonie znajdowało się centrum dowództwa i obrony Warowni.W 1913 roku w Forcie Ostróg zostało zbudowane schronisko młodzieżowe stanowiące w tym czasie największy tego typu obiekt w Niemczech.

            Na dwóch zdjęciach widzimy Schronisko Młodzieżowe ( Jugendburg )  w Forcie Ostroróg.

W latach 1830 – 1848 na terenie twierdzy, w murach Donżonu, funkcjonowało pruskie więzienie polityczne i kryminalne. Najsławniejszym więźniem politycznym był Fritz Reuter (żył w latach 1810 - 1874), który został tu osadzony 15 listopada 1834 roku, za działalność w liberalnej korporacji studenckiej "Germania". Ze względu na zły stan zdrowia, w lutym 1837 roku został przeniesiony do twierdzy w Głogowie, gdzie panowały lepsze warunki. Kilkadziesiąt lat później w Forcie Donżon powstała Izba Pamięci Fritza Reutera.

Innym znanym więźniem politycznym był Wilhelm Wolff. Przebywał tu w latach 1835 - 1838. Był znanym publicystą i działaczem społecznym i osobistym przyjacielem Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. W 1867 roku Twierdza w Srebrnej Górze została opuszczona przez wojsko, do jej upadku przyczynił się  rozwój techniki artyleryjskiej, w wyniku którego obiekt stracił swoją rangę. Oprócz restauracji w forcie Donjon znajdowało się muzeum broni oraz platforma widokowa.W 1885 roku w Donżonie powstała restauracja, która w okresie międzywojennym mogła pomieścić nawet 300 gości.

                                             Stoliki restauracji na dziedzińcu  Fortu Donjon.

Pod koniec XIX wieku Twierdza Srebrnogórska stała się atrakcją turystyczną. Wiązało się to między innymi z rozwojem połączeń kolejowych i otwarciem w 1902 roku trasy Kolejki  Sowiogórskiej  łączącej Srebrną Górę z Nową Wsią Kłodzką. Między stacjami, dolną (Miasto) i górną (Forty) użyto tzw. trzeciej szyny zębatej, było to nowatorskie rozwiązanie na światową skale. Liczba turystów powoli wzrastała i w latach trzydziestych XX wieku Twierdzę zwiedzało już około 50000 turystów rocznie.

                                Na zdjęciu tory kolejki  Sowiogórskiej i widok na fort Ostroróg.

Rozwój turystyki przyczynił się do prowadzenia prac konserwatorsko-rewitalizacyjnych i remontowych obejmujących prawie wszystkie obiekty forteczne, niewątpliwie przyczyniło się to do przetrwania  obiektu do czasów obecnych

                                                          Na zdjęciu mury  fortecy po renowacji.

 Po wojnie Donżon jak i cała Twierdza w Srebrnej Górze, popadała w ruinę, ograbiona z cenniejszych  rzeczy przez wojska radzieckie, nadal była systematycznie okradana ze wszelkich elementów budowlanych. Nowe polskie władze nie wykazywały  żadnego zainteresowania XVIII-wieczną fortecą, Donżon wraz z całą twierdzą ulegał powolnemu zniszczeniu. Dopiero w 1965 roku Komenda Dolnośląskiej Chorągwi ZHP podpisała porozumienie pod nazwą   "Akcja Srebrna Góra", porozumienie te zapoczątkowało stopniową odnowę części fortów twierdzy, uprzątnięto II Fort Rogowy i nadano mu nazwę "Harcerz". Parę lat później Fort Ostróg uprzątnięto dzięki uczniom z pobliskiej Szkoły Górniczej  kopalni Nowa Ruda i przemianowano na Fort "Górnik". W 1973 roku uruchomiono Wystawę Plenerową Broni Ciężkiej, której eksponaty były na wyposażeniu Ludowego Wojska Polskiego podczas II wojny światowej. Znalazły się tam działa, haubice, moździerze i działka przeciwlotnicze. Zespół Twierdzy Srebrnogórskiej został wpisany do rejestru zabytków i jest częścią  Fortecznego Parku Kulturowego w Srebrnej Górze. www.forty.pl 

         Widok na górne miasto -   w zabudowie widać budynek fabryki zegarów a na samej górze Fort Donżon.

Podczas II wojny światowej w fortach zlokalizowano Oflag VII „b”, obóz karny o zaostrzonym regulaminie i specjalnym systemie nadzoru, w którym przebywali polscy oficerowie wzięci do niewoli w 1939 roku, generał dywizji Tadeusz Piskor, kontradmirał Józef Unrug, komandor Stefan Frankowski.  

Twierdza Srebrnogórska jako najwyżej położony góruje nad całą okolicą, z jego wałów rozpościera się wspaniały widok na szczyty Gór Bardzkich, Sowich i część Przedgórza Sudeckiego. Przy dobrej widoczności można zobaczyć Masyw Śnieżnika i Góry Stołowe. W ostatnich latach na terenie miejscowości i twierdzy, trwają prace remontowe które mają na celu przywrócenie dawnego porządku architektonicznego.                           

                                      Widok na Fort Donjon od strony fortu Ostroróg

                            Sowiogórskie Towarzystwo Historyczno - Krajoznawcze

Stowarzyszenie zostało założone w 2006 roku. Od samego początku organizacja zrzesza głównie miłośników historii z regionów wokół Gór Sowich. Głównym miejscem działań i siedzibą jest Twierdza Srebrna Góra, w której stowarzyszenie prowadzi izbę pamiątek. W ramach stowarzyszenia działa regiment historyczny odtwarzający żołnierzy z okresu napoleońskiego.

                           Regiment Srebrna Góra licytuje na rzecz WOŚP w Radkowie.

Historia regimentu - Grupa rekonstrukcyjna /Infanterie - Regiment von Alvensleben (No. 33)/ w swoich działaniach nawiązuje do autentycznego pułku pruskiej piechoty którego III batalion stacjonował w Srebrnej Górze w latach 1777 - 1807, a jego żołnierze brali czynny udział w obronie twierdzy przed Wielką Armią Napoleona w roku 1807. Żołnierze-rekonstruktorzy umundurowani są w wierne kopie mundurów pruskiej piechoty liniowej z lat 1806-07, dysponują bronią palną (karabiny skałkowe, armaty, moździerze), oraz przedmiotami codziennego użytku z przełomu XVIII i XIX wieku. Grupa rekonstrukcji historycznej - Regiment Srebrna Góra, oferuje pokazy: epokowej musztry, wystrzałów z broni skałkowej, wystrzałów i obsługi replik XVIII wiecznych armat oraz warunków życia obozowego żołnierzy epoki napoleońskiej. Nasza grupa swoim udziałem znakomicie uświetni uroczystości rocznicowe, święta państwowe, festyny podczas dni miast lub inne imprezy okolicznościowe.

W ramach pełnego pokazu rozbijamy historyczne obozowisko z epokowych namiotów. Obóz składa się z 3 namiotów żołnierskich, namiotu dowódcy i namiotu kuchennego wraz ze stołem, ławkami i epokowymi naczyniami. Obok rozpalamy palenisko na którym przygotowujemy ciepłe potrawy. Możliwy jest poczęstunek dla osób zwiedzających obozowisko.
Żołnierze piechoty w mundurach epoki napoleońskiej prezentują musztrę w rytm wybijany przez dobosza. Podczas pokazu broni skałkowej, widzowie obserwują załadowanie broni na komendy a następnie wystrzały. Artyleria regimentu prezentuje pokaz obsługi armaty, zakończony oddaniem głośnego wystrzału.Po zakończenie prezentacji członkowie regimentu dla widzów pozują do pamiątkowych fotografii. Chętnie odpowiadają na pytania dotyczące broni i historii.
Odpłatność za pokaz jest każdorazowo ustalana indywidualnie, uwzględniając propozycje zleceniodawcy. Zysk zostaje przekazany na statutową działalność Sowiogórskiego Towarzystwa Historyczno - Krajoznawczego. Kontakt i informacje na stronie stowarzyszenia: www.sthk.pl/                     

                               Srebrna Góra   -   Fabryka zegarów Eppnera 

 Po demilitaryzacji srebrno-górskiej Twierdzy, fabryka zegarków kieszonkowych zakupiła w 1869 r. zabudowania koszar (koszary poprzeczne) i przeniosła tu swoją produkcję. Fabryka Edwarda i Alberta Eppnerów funkcjonowała do II wojny światowej. W czasie swojego istnienia zmieniła tylko produkcję z zegarków kieszonkowych na mechanizmy zegarowe i zegary wieżowe.
Budynek fabryki w Srebrnej Górze nie dotrwał do obecnych czasów na jego miejscu obecnie znajduje się parking samochodowy. Jedną z niewielu pamiątek jakie zostały po fabryce A.Eppner & Co, jest niewątpliwie mechanizm zegarowy umieszczony na wieży byłego kościoła ewangelickiego odmierzający czas jak przed laty.Podobnie w Rybniku zegar z wieży kościelnej wykonano w fabryce zegarów: "A. Eppner Sillberberg Bez. Breslau" we Wrocławiu  - w 1924 roku ufundował go miejscowy fabrykant huty szkła Franz Wittwer. W 1997 roku zegar poddano gruntownej renowacji. Nie można też zapomnieć o ratuszowym zegarze we Wrocławiu. Kilka eksponatów znajduje się w Muzeum w Kłodzku.

                                               KOLEJKA SOWIOGÓRSKA 

                                                  Stacja kolejki  -  Srebrna  Góra Twierdza

 Przeszło 100 lat temu oddano do użytku odcinki niezwykłej linii kolejowej łączącej , Srebrną Górę z Woliborzem i Ścinawką po drugiej stronie Gór Sowich. Powstała w latach 1899 – 1902 Kolejka Sowiogórska spełniała ważne funkcje gospodarcze. Była także swego rodzaju turystyczną atrakcją. Jej wyjątkowość wzięła się natomiast stąd, iż na jednym z odcinków` zastosowano nietypowe w skali Śląska rozwiązanie techniczne Za stacją Srebrna Góra Miasto tory sowio górskiej kolejki skierowano ku górskim szczytom. Pociąg prawdopodobnie po około kilometrze za stacją (w terenie wyraźnie widać zmianę nachylenia nasypu) zaczynał wtaczać się z prędkością od 6 do 10 kilometrów na godzinę, siedemdziesiąt pięć metrów w górę na każdy kilometr. Na tym odcinku zastosowano nietypowe rozwiązanie techniczne. Oprócz normalnych szyn wprowadzono tu dodatkową trzecią – zębatą szynę. Dzięki niej lokomotywa wyposażona w zębate koło, mogła podążać pod górę  i zarazem bez komplikacji zjeżdżać w dół. Na stacji w Srebrnej Górze, gdzie mieściła się poczekalnia i bar, od pociągu odczepiano parowóz, zaś na jego koniec doczepiano lokomotywę zębatą. Na odcinku do stacji Srebrna Góra – Twierdza lokomotywa pchała wagony przed sobą. Było to pewnego rodzaju zabezpieczenie przed ewentualnym rozerwaniem się i zjechaniem wagonów w dół, co mogłoby wiązać się z katastrofą, gdyż wagony Kolejki Sowiogórskiej nie były wyposażone w odpowiednie hamulce zębatkowe. W najwyższym punkcje trasy, na stacji Srebrna Góra – Twierdza, parowóz przejeżdżał na drugi koniec składu sprowadzając go w dół w kierunku Woliborza.

                               Srebrna  Góra  - tory kolejki z trzecią szyną zębatą 

Ponadto na wspomnianym odcinku wybudowano także (istniejące do dziś) dwa olbrzymie, około trzydziestometrowej wysokości wiadukty nad leśnymi dolinkami.

                                    Wiadukt kolejki w  Srebrna  Górze na początku XX wieku                    

 Aby przebić się przez góry wykonać musiano także liczne nasypy i głębokie wykopy. Ostatecznie tory osiągały Przełęcz Srebrną  Tam, w najwyższym punkcie trasy - 586 m. n. p.m. znajdował się przystanek - Srebrna Góra - Twierdza (Silberberg Festung) Urządzono go w kilkunastometrowym wąwozie, ponad którym “przerzucono” w 1903 stalowy wiadukt.

                                            Stacja kolejki  -  Srebrna  Góra Twierdza

 Dalej trasę wytyczono do Nowej Wsi (Neudorf). Trzydziesty szósty kilometr - to stacja w Woliborzu (Volpersdorf), gdzie zastosowano tak zwane rozwiązanie wahadłowe ze “ślepym” dworcem. W dalszą drogę podążano ku Ścinawce (Mittelsteine).

                             Stacja kolejki Sowiogórskiej w Ścinawce Średniej -  Srebrna  Góra Twierdza

 Po drodze pociąg zatrzymywał się jeszcze tylko w Dzikowcu (Ebersdorf) i dwa razy w Słupcu (Schlegel) W Ścinawce natomiast podobnie jak w Dzierżoniowie, wybudowano osobny dworzec, który kończył zarazem ostatni – czterdziesty siódmy kilometr linii kolejowej. Ścinawka była już dużym pięciokierunkowym węzłem kolejowym, a można było stąd dojechać do Kłodzka, Wałbrzycha i Radkowa oraz czeskiego Broumova. Niestety fragmenty trasy kolejki sowiogórskiej unieruchomiono jeszcze przed II wojną światową. 

                                    Stacja kolejki  -  Srebrna  Góra Twierdza

Na początku lat trzydziestych w wyniku ogólnoświatowego kryzysu, zamknięto odcinek pomiędzy Srebrną Górą a Woliborzem. Natomiast 21 maja 1977 roku o godzinie 18.26 na stację dworca kolejowego w Dzierżoniowie wjechał ostatni pociąg osobowy ze Srebrnej Góry przez Bielawę. Trzy lata wcześniej wstrzymano także ruch kolejowy przez Pieszyce. Lokalna kolej sowiogórska powolnie umierała, dopełnienie  tego procesu było przeprowadzenie rozbiórki torów. Nietknięty został jeszcze tylko siedmiokilometrowy odcinek Dzierżoniów– Bielawa. Podobnie jest z drugiej strony gór – gdzie istnieje dziś odcinek ze Ścinawki do Słupca. Trasa tej kolejki, na początku mojej przygody z rowerem była dla mnie tajemnicą , teraz często wracam na ,,żelazną drogę'' .  

                                               Budzowska Kolonia 

Na Budzowskiej Polance z trudem można znaleźć ślady po obiektach które w okresie międzywojennym tętniły życiem. Osada Budzowska Kolonia zlokalizowana była pomiędzy Gąsiorkiem a podnóżem Gołebiej. Ruch turystyczny w okresie międzywojennym był w tym rejonie dość ożywiony i  obsługiwały go dwa obiekty, większy murowany Gasthaus zur Hahnenkopene (później ferma lisów) - znajdował się przy Gąsiorku a drugi  Hahnenkopenbaude, poniżej w  stronę Fortu,  oba cieszyły się dużą popularnością i uznaniem.

                            Budzowska Polanka  -  Schronisko Hahnkoppenbaude

W latach trzydziestych do osady zbudowano utwardzona drogę ze Srebrnej Góry.Po 1945 roku osada Budzowska Kolonia  wyludniła się  a budynki osady popadły w ruinę, w chwili obecnej pozostały  znikome ślady. Zmieniono też nazwę miejsca na Budzowska Polanka.

                                  Budzowska Kolonia - Ferma Srebrnych Lisów

 Budzowska Kolonia - Ferma Srebrnych Lisów powstała około 1925 roku i stała się wielką atrakcją turystyczną  przyciągając do Budzowskiej Kolonii, rzesze turystów.

Ferma srebrnych lisów położona była  na dużym terenem ogrodzonym siatką, tuż obok budynku byłej  gospody Hahnenkopene, po powstaniu fermy budynek wszedł w skład zabudowań gospodarstwa.  W specjalnych osiatkowanych  boksach hodowano kanadyjską odmianę srebrnych lisów i  inne zwierzęta futerkowe. 

                                     Budzowska Polanka  -  Gospoda  Hahnenkoppe

                               Srebrna Góra  na starej pocztówce...

    Bodaj najciekawsze zdjęcie z mojej kolekcji Silberberg - niemieckie kobiety w okolicy Przełęczy Srebrnej.

                                             Srebrna Góra w latach 20-tych XX wieku.

                                          Widok z od strony Ostroroga w kier. Donżona                     

            W sprzedaży  historyczne Albumy starych pocztówek
Albumy historycznych  z Srebrnej Góry i  z całego obszaru Gór Sowich (Eulengebirge) - wszystkie miejscowości . Również  bogaty jest album z Ziemi Kłodzkiej - Glatzer Bergland, szczególnie w temacie schronisk górskich. Standartowy album składa się z składa się z 100 zdjęć w formacie 10-15cm  w nie wygórowanej  cenie. Zamawiane Albumy są przygotowywane  według życzenia i podzielone tematycznie według miejscowości i regionów Gór Sowich. W większości  są to unikalne zdjęcia a każdy album jest wyjątkowy pod każdym względem. Informacje -  tel. 600365697